وقتی ورزشکار سالاری بد است و سکه هایش خوب!

سرمربی پیشین تیم ملی وزنه برداری در حالی همچنان از ورزشکار سالاری انتقاد می نماید که پاداش کارِ ننموده را از طلای المپیکی کیانوش رستمی دریافت نموده است.

وقتی ورزشکار سالاری بد است و سکه هایش خوب!

به گزارش خبرنگار ورزشی خبرنگاران، موضوع کیانوش رستمی موضوع تازه ای در وزنه برداری ما نیست. سال هاست که این رشته با ورژنی مدرن از ورزشکارسالاری روبرو است، ورژنی تازه که در آن آقا یا خانم سالار، در یک تیم ریاست نمی نماید و برای سرمربی و رئیس فدراسیون مشخص تکلیف نمی نماید، بلکه اصلا زیر بار تمرینات تیم ملی و اردوها نمی رود و می خواهد خودش به تنهایی همه کارهایش را انجام دهد. بدون نظارت هیچ مربی ای از کادرفنی تیم ملی، تمرین نموده و خودش را برای شرکت در مسابقات المپیک و جهانی آماده کند. در مسابقات مهم، انتخاب وزنه و تمامی هماهنگی های لازم برای رفتن روی تخته و گرم و سرد کردن و ریکاوری و ده ها نکته ریز و درشت دیگر که در خصوص یک وزنه بردار باید رعایت گردد، با خودش یا گاهی با برادرش باشد.

او سال هاست با همین شیوه کار می نماید و هم طلای المپیک را گرفته و هم ناکامی مطلق در جهانی را، یعنی نه می گردد گفت که شیوه اش کاملا ناپیروز بوده و نه کاملا پیروز. تنها چیزی که می گردد با اطمینان از آن نوشت، بحث ورزشکار سالاری مدرنی است که در این خصوص رخ داده است و البته مربیان سال های اخیر تیم ملی نیز همه از این بابت ناراضی بوده اند.

سجاد انوشیروانی سرمربی تیم ملی وزنه برداری در المپیک ریو به تازگی مصاحبه ای انجام داده و بار دیگر به این مسائل و حمایت فدراسیون وزنه برداری از کار انفرادی کیانوش رستمی اشاره نموده است.

سرمربی وقت تیم ملی وزنه برداری در این مصاحبه تاکید نموده که پاداش مدال طلای المپیک کیانوش رستمی را به عنوان مربی اش دریافت نموده، در حالی که حقیقت این است که در آن مقطع رستمی هرگز زیر نظر کادرفنی تیم ملی تمرین نمی کرد و انوشیروانی و کادرش هیچ نقشی در آماده سازی و طلای او نداشتند. انوشیروانی که بار دیگر بحث ورزشکار سالاری را مطرح و دلیل جدایی اش از فدراسیون را نیز همین موضوع عنوان می نماید، می توانست در همان مقطع در اعتراض به تن ندادن کیانوش رستمی به تمرینات او و تیم ملی، از سرمربیگری تیم ملی کناره گیری کند یا اینکه اگر چنین کاری در آن مقطع نادرست بود، می توانست سکه های مدال طلای رستمی را نگیرد، مدالی که او در کسب آن هیچ نقشی نداشت.

او نه در بحث کوچینگ کیانوش و نه در تمرین دادن و نه در هیچ موضوع دیگری دخالتی نداشت چون رستمی این را نمی خواست و به همین شرط می خواست در المپیک وزنه بزند. چرا آن وقت در اعتراض به شرایط موجود اردوی تیم ملی را ترک نکرد و خیلی راحت این موضوع را پذیرفت؟

نمی گردد دوسویه فدراسیون را زیر سوال برد، اگر کار رستمی و حمایت فدراسیون وزنه برداری از تصمیم او بد بود، چرا انوشیروانی در کادر فنی تیم ملی ماند و در نهایت هم بابت کارِ ننموده، سکه و پاداش گرفت. اگر این کار خوب بود که دیگر جای اعتراضی باقی نمی ماند.

با این شرایط چطور می گردد با ورزشکار سالاری مقابله کرد، اینکه صرفا به یک واژه که مورد تایید هیچ مسئول و ورزش دوستی نیست، استناد کنیم و به واسطه آن فدراسیون را زیر سوال ببریم. آقای انوشیروانی! شما هم در آن مقطع با سیستمی که ورزشکار سالاری را تایید نموده بود همکاری می کردید و پس از آن هم حتی پاداش طلای کیانوش رستمی را به عنوان مربی اش دریافت کردید، پس نمی توانید به خاطر اشتباهی که خودتان هم در آن سهیم بودید حالا انتقاد کنید.

کسی می تواند منتقد ورزشکار سالاری باشد که خودش به خاطر داشتن پست و دریافت جایزه، در آن مقطعی که می توانست و پستی داشت که می شد با ترک آن، همه را متوجه اتفاق عجیبی که در خصوص کیانوش رستمی رخ می داد، کند، اما به جایش سکوت اختیار کرد. پس منتقد این ماجرا قطعا سجاد انوشیروانی نمی تواند باشد و با این شیوه که مربیان در زمان مسئولیت، تن ندادن رستمی به تمرینات اردوی تیم ملی را بپذیرند و بعد از جدایی از فدراسیون، نسبت به آن انتقاد نمایند، قطعا ورزشکار سالاری همچنان ادامه پیدا خواهد نمود و چه بسا در آینده، رستمی های دیگری به کیانوش اضافه شوند.

منبع: خبرگزاری تسنیم
انتشار: بروزرسانی: 6 خرداد 1398 شناسه مطلب: 371

به "وقتی ورزشکار سالاری بد است و سکه هایش خوب!" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "وقتی ورزشکار سالاری بد است و سکه هایش خوب!"

* نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید